تبلیغات
وبلاگ دوست داران فوتبال - زندگینامه دیدیه دروگبا
پنجشنبه 9 مهر 1388

زندگینامه دیدیه دروگبا

   نوشته شده توسط: امپراطورجومونگ    نوع مطلب :زندگینامه بازیکنان خارجی ،

 دیدیه روز یازدهم مارس 1978 در شهر «ابیجال» در ساحل عاج به دنیا آمد. او دوران كودكی را در زادگاهش ساحل عاج و فرانسه گذراند. دوستان و خانواده، او را «تیتو» صدا می‌زدند. تیتو در پنج سالگی كشورش را ترك كرد و به شهر «برست» در بریتانی رفت. دروگبا بیشتر عمر خود را در نقل و انتقال گذرانده است. بیشترین زمانی كه یك جا زندگی كرده ..........

بیوگرافی دروگبا 


دیدیه روز یازدهم مارس 1978 در شهر «ابیجال» در ساحل عاج به دنیا آمد. او دوران كودكی را در زادگاهش ساحل عاج و فرانسه گذراند. دوستان و خانواده، او را «تیتو» صدا می‌زدند. تیتو در پنج سالگی كشورش را ترك كرد و به شهر «برست» در بریتانی رفت. دروگبا بیشتر عمر خود را در نقل و انتقال گذرانده است. بیشترین زمانی كه یك جا زندگی كرده پنج سال بوده و آن پنج سال ابتدای زندگی‌اش در ساحل عاج می‌باشد. از آن زمان تاكنون بیش از چهارده شهر عوض كرده است. او تمام این چهارده شهر را به یاد دارد ولی هیچ یك از این نقل و انتقالات برای او به یادماندنی‌تر از اولین سفرش به فرانسه نیست.
والدین دروگبا به خاطر مشكلات مالی نمی‌توانستند همراه پسرشان به فرانسه سفر كنند. دروگبا در حالی كه از پنجره به هوای بارانی چلسی نگاه می‌كند آن روز آفتابی غم گرفته را به خاطر می‌آورد و می‌گوید: كاملا یادم هست. مجبور بودم تنها سفر كنم. فقط پنج سالم بود یادم می‌آید یك پلاكارد كه اسمم روی آن نوشته شده بود دور گردنم قرار داشت. مهماندار از من مراقبت می‌كرد. خیلی‌خیلی سخت بود. وقتی به فرانسه رسیدم هر روز گریه می‌كردم. نه به خاطر این‌كه در فرانسه بودم بلكه به این خاطر كه آن همه از پدر و مادرم فاصله داشتم. دلم برایشان خیلی تنگ شده بود.
دیدیه سه فصل به همراه عمویش از باشگاهی به باشگاه دیگر می‌رفت و در كنار فوتبال به درس و مدرسه‌اش هم می‌رسید. او پس از سه سال دوری از كشور در هشت سالگی به آغوش خانواده‌اش برگشت. دیدیه سه سال متمادی پدر و مادرش را ندیده بود پس از بازگشت به شهرش، دوستان قدیمی‌اش را دوباره دید. او و دوستانش با هم مسابقه فوتبال ترتیب می‌دادند و در یك محوطه پاركینگ در نزدیكی خانه‌شان بازی می‌كردند. سه سال دیگر هم گذشت و در سال 1989 كشور گرفتار بحران اقتصادی شدیدی شد. پدر و مادر دیدیه قربانیان این بحران شدند و كار خود را از دست دادند. آنها تصمیم گرفتند به خاطر آینده پسرشان دوباره او را به فرانسه بفرستند تا زیرنظر عمو میچل امیچل گوبا كه یك فوتبالیست حرفه‌ای بود به تمرینات فوتبال بپردازد و دیدیه بار دیگر به شمال فرانسه رفت و در همان جا بود كه دیدیه به نخستین باشگاه حقیقی خود پیوست. اوایل در دفاع راست بازی می‌كرد ولی عمویش از این موقعیت راضی نبود. میچل گوبا به دیدیه می‌گفت: «تو آن عقب چه كار می‌توانی بكنی؟ مردم فقط به مهاجم‌ها نگاه می‌كنند.» دیدیه جوان به توصیه عمو گوش كرد و از آن پس مهاجم وسط تیم شد.
او اول در ابویل و بعد در توركوئین بازی می‌كرد و هر جا عمویش می‌رفت او هم به اجبار با او می‌رفت. در سال 1991 در حالی كه تیتو دیدیه سیزده سال داشت به بریتانی برگشت. در همان سال بود كه پدر و مادر دیدیه هم تصمیم گرفتند به فرانسه نقل مكان كنند. دیدیه كه در آن زمان به سن نوجوانی رسیده بود بدون این‌كه بداند، نظم زندگی‌اش را فراموش كرد و ناگهان دریافت او كه زمانی شاگرد اول كلاس بود حالا یك سال رفوزه هم شده است. پدر و مادرش بلافاصله عكس‌العمل نشان دادند و یك سال او را از بازی فوتبال محروم كردند. در سال 1993 به شهری در نزدیكی پاریس رفتند و او به همراه شش خواهر و برادرش در یك خانه سكنی گزیدند. دیدیه در آن زمان 15 سال داشت. در همان سال بود كه با باشگاه siolaveL پیوست و پس از امضای قرارداد با این باشگاه در حومه پاریس بود كه كم‌كم دیدیه دروگبای جوان توانست نام خود را به گوش دنیای فوتبال برساند.

آغاز بازی حرفه ای:

دیدیه در siolaveL خیلی زود تحت نظر و تعلیم «سربنكو رپسیس» مربی سابق اهل یوگسلاوی كه مربی فنی باشگاه بود قرار گرفت و از همان ابتدا خیلی خوب ظاهر شد. رپسیس درباره او می‌گوید: «او مثل هم‌تیمی‌های دیگرش شب‌ها به كلوپ‌های شبانه نمی‌رفت. خیلی عاقل بود. با استعداد هم بود.» مرد جوان ساحل عاجی خیلی زود توجه پاریس را به خود جلب كرد. او ستاره تیم فوتبال زیر هفده سال با مربیگری كریستین پورنین شد. این مهاجم سیاه‌پوست در دو فصل متوالی سی گل به ثمر رساند و آن‌قدر خوب كار كرد و حس اعتماد مربیان را برانگیخت كه سال بعد او را عضو تیم اول باشگاه كردند.
مهاجم خوش تكنیك:
دیدیه همچنان شاگردی می‌كرد و به ویژه می‌آموخت كه صبور و پرحوصله باشد و به تصمیمات مربی احترام بگذارد. با این‌كه از نظر «رپسیس» بهترین بازیكن تیم بود ولی مربی جدیدش به او اعتماد كافی نداشت و بیشتر اوقات باید روی نیمكت ذخیره‌ها می‌نشست. او در یك بازی فقط ده دقیقه وارد زمین شد ولی در همان مدت كوتاه یك گل روانه دروازه كرد. با این‌كه زمان كمی را در زمین می‌گذراند و كمتر فرصت داشت هنرهای خود را به نمایش بگذارد ولی باز هم علاقه و توجه باشگاه‌هایی مثل «گوینگام»، «لمنس»، «لنس» و «پاری سن ژرمن» را جلب كرد. در همان زمان برای نخستین بار به طور جدی مصدوم شد. در یكی از بازی‌ها پای دیدیه شكست و در گچ رفت اما این شكستگی پا باشگاه لمنس را از خرید او منصرف نكرد و آنها با وجود مصدومیت، خواهان این مهاجم بودند. بدین ترتیب بود كه دیدیه چمدان‌هایش را بست و به منطقه «سارت» فرانسه رفت و در نوزده سالگی یك فوتبالیست حرفه‌ای شد.
دروگبا در تیم‌های «لمنس»، «گوینگام» و «المپیك مارسی» بازی حرفه‌ای كرد و سرانجام در سال 2004 به تیم مطرح چلسی راه یافت. او در اواخر فصل بازی‌های آن سال با قیمت 24 میلیون پوند كه در زمان خود بیشترین قیمت محسوب می‌شد به چلسی پیوست و پس از آن بود كه شوچنكو با سی میلیون پوند به این باشگاه رفت و ركورد دروگبا را شكست. دروگبا هنوز هم در مارسی طرفداران بسیاری دارد. تماشاچیان فوتبال‌دوست آن باشگاه هنوز هم نام او را فریاد می‌زنند و پیراهنش در سالن باشگاه مارسی بر دیوار است.
یك فوتبالیست محبوب:
مردم ساحل عاج عاشق دروگبا هستند هر بار كه به وطنش باز می‌گردد، خبرنگاران و مردم او را محاصره می‌كنند و خبر رسیدن او اولین اخبار رادیو و تلویزیون می‌شود. «دروگبا سایت» كه به معنای «دروگبا شدن» است یك پدیده فرهنگی است كه به خاطر او ساخته شده است. او می‌گوید: «دروگبا سایت! آن موسیقی درباره من است. درباره موفقیت‌های من در چهار سال گذشته یعنی از زمان اولین حضورم در تیم ملی. ارتباط خاصی بین موسیقی و فوتبال وجود دارد. موسیقی دروگبا سایت هنوز هم محبوب است. من هم آن را خیلی دوست دارم و به آن احتیاج دارم. به خصوص قبل از مسابقات مهم حتما به آن گوش می‌دهم. در چلسی همیشه قبل از شروع بازی در اتاق رختكن به آن گوش می‌دهم.» دیدیه دروگبا یكی از خریداران عمده پیراهن چلسی است. او می‌گوید: «از فروشگاه‌های چلسی بپرسید آنها به شما می‌گویند كه من همه پیراهن‌هایشان را می‌خرم! هر وقت به ساحل عاج برمی‌گردم همیشه باید یك عالمه پیراهن با خودم ببرم چون تمام دوستان و اقوامم از من پیراهن چلسی را می‌خواهند.»
زندگی خصوصی:
سال 1999 سال بزرگی برای دروگبا بود. در آن سال او و همسرش «الا» زنی اهل «مالی» كه دروگبا اولین بار او را در پاریس دید با یكدیگر ازدواج كردند. او می‌گوید: تولد پسرم «ایزاك» نقطه عطفی در زندگی من بود كه به من قدرت داد. دروگبا اكنون سه فرزند دارد و مایل نیست كه آنها هم مثل او همیشه در حال تغییر مكان از شهری به شهر دیگر باشند. انگلیس كشور محبوب دروگباست. او تمایل دارد پس از پایان فوتبال حرفه‌ای در انگلیس بماند. به نظر او هیچ جایی بهتر از انگلیس نیست و در این رابطه می‌گوید: «وقتی از شهری خوشم بیاید دیگر دوست ندارم از آن جا بروم. بچه‌هایم هم انگلیس را دوست دارند.»
پسرش ایزاك طرفدار تیم آرسنال است چون تیه‌ری آنری بازیكن محبوب او در آن بازی می‌كرد. دروگبا به فرزندانش علاقه زیادی دارد و می‌گوید: وقتی هر روز صبح بیدار می‌شوم و صدای بچه‌هایم را می‌شنوم كه دور و برم به زبان انگلیسی حرف می‌زنند لذت می‌برم. باید اعتراف كنم انگلیسی حرف زدن آنها از من خیلی بهتر است. امروزه چندین فوتبالیست معروف، كتاب زندگی خود را منتشر كرده‌اند ولی آیا زندگینامه دروگبا هم چاپ می‌شود؟ دروگبا پاسخ می‌دهد: «بله، من به این كتاب فكر می‌كنم. خیلی چیزها دارم كه در آن بنویسم. از ساحل عاج تا انگلیس خیلی اتفاقات برای من افتاده است ولی مطمئن نیستم چه وقت این كار را می‌كنم. شاید این كتاب را بعدها یعنی وقتی فوتبال را كنار گذاشتم بنویسم.»
دروگبا پس از خداحافظی از فوتبال چه خواهد كرد؟ پاسخ دروگبا به این سوال هم، چنین است: «در این مورد هم خیلی فكر كرده‌ام. نمی‌خواهم تا سی و چهار سالگی صبر كنم و بعد تازه به فكر آینده خود و خانواده‌ام بیفتم. اگر بشود می‌خواهم مربی شوم ولی می‌دانم كه همسرم زیاد با این تصمیم من موافق نیست اما خودم دوست دارم.»
دروگبا محبوبیت زیادی دارد. او سفیر افتخاری سازمان ملل هم هست و مشكلات و وضعیت زندگی مردم كشورش را به گوش مسئولان می‌رساند. دیدیه دروگبا دوستان قدیمی خودش را هنوز فراموش نكرده و هر وقت فرصتی پیدا كند و به ساحل عاج برود سری هم به آنها می‌زند و دلشان را شاد می‌كند. او مسیری سخت و طولانی را سپری كرده است. مسیری از ساحل عاج، این كشور فقیر آفریقایی كه پدر و مادرش در آن كارمند ساده بانك بودند تا انگلیس كه خود هم اكنون در آن یك سوپراستار میدان فوتبال است. او به خودش قول داده است كه نه تنها در عالم فوتبال بلكه در دنیای كوچك خانواده خودش هم سوپراستار باشد و آنها را تنها نگذارد.

DROGBA


 لطفا نظر بدین


Can you stretch to get taller?
دوشنبه 30 مرداد 1396 10:38 ق.ظ
This paragraph presents clear idea in support of the new people of blogging, that really how to do running a blog.
http://knowledgeablera56.snack.ws/hammer-toe-repair-surgery.html
یکشنبه 31 اردیبهشت 1396 12:35 ق.ظ
I was suggested this blog by way of my cousin. I'm not certain whether or
not this post is written by means of him as
no one else realize such distinctive about my difficulty.
You're amazing! Thank you!
BHW
جمعه 25 فروردین 1396 02:05 ق.ظ
Hi friends, its enormous post regarding educationand fully defined, keep it up all the time.
manicure
یکشنبه 13 فروردین 1396 12:54 ق.ظ
This web site certainly has all the information I wanted concerning this subject and didn't know who to ask.
ابراهیم ساکان
جمعه 5 مهر 1392 10:45 ب.ظ
دروگبا بازیکن خوبیست من دوستش دارم مرسی از اطلاعاتتون
امیر محمد
جمعه 17 خرداد 1392 09:00 ب.ظ
دروگبا برگرد
شوالیه
دوشنبه 10 مهر 1391 02:33 ب.ظ
بهترین بازیكن فقط دروكبا_واقعأ دوسش دارم آرزو دارم روزی از نزدیك باهاش حرف بزنم_جلسی با دروكبا جلسی هستش بدون دروكبا نه_بازی با بایرن مونیخ ستاره بود ستاره با بارسلونا دیكه فوق ستاره
footbalist
چهارشنبه 24 خرداد 1391 11:14 ق.ظ
kheili mamnoon
khoob bood
emad
یکشنبه 14 فروردین 1390 04:37 ب.ظ
من عاشق دروگبام . عالی بود . ممنون
chelsea
چهارشنبه 12 آبان 1389 04:24 ب.ظ
دروگبا بهترین بازیکن من خیلی دوسش دارم
حامد
جمعه 19 شهریور 1389 01:15 ب.ظ
I LOVE YOU DROGBA
دروگبا دوستت دارم حامد از IRAN/AHWAZ. GOOD BYE.SEE YOU TOMORROW.دروگبا سمند بگیر.امیدوارم همیشه در تیم CHELSEE باشی.به امید دیدار.
S.SH
شنبه 25 اردیبهشت 1389 03:01 ب.ظ
دروگبا یک سیاه پوست اما بهتر از سفیدپوستان
شنبه 25 اردیبهشت 1389 03:00 ب.ظ
دروگبا یک سیاه پوست اما بهتر از سفیدپوستان
mammad
پنجشنبه 23 اردیبهشت 1389 05:19 ب.ظ
i love didier
abet
سه شنبه 21 اردیبهشت 1389 10:14 ق.ظ
تقریبا در میان همه بازیکنان دروگبا رو بیشتر از همه دوست دارم. ممنون از اطلاعات خوبی که دادین
مسعود
چهارشنبه 8 اردیبهشت 1389 11:57 ب.ظ
درست که مطالبتو از سایتای دیگه گرفتی ولی خوب دسته بندی کرده بودی من خیلی خوشم اومد تقریبا همش دیدم در آخر نظر دادم با حال بود
Moein Glad
دوشنبه 17 اسفند 1388 07:47 ب.ظ
Man Asheghe Drogba Hastam _Va Az To Tashkkor Mikonam .
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر